منصور بنی عامریان...

 

منصور بنی عامریان این روز ها در تدارک پخش آلبومی است که قرار است، این اثر راهی نو در سبک تلفیقی سنتی- پاپ باز کند.

در اواسط دهه نود سبکی نوین میان سبک های گوناگون موسیقی سر در آورد که گفته می شد پیوند میان موسیقی ایرانی و سبک های نوین است. وقتی حرف از سبک تلفیقی به میان آمد، بسیاری به استقبال آن رفتند و آن را حرکتی در راستای حفظ موسیقی سنتی دانستند اما برخی هم آن را در تناقض با اصول موسیقی دیدند و دست رد به سینه این سبک تازه وارد زدند. هر چه گذشت برخی از هنرمندانی به این عرصه قدم گذاشتند و سعی کردند با پایبندی به موسیقی اصیل ایرانی، ساز های الکتریک را به کار گیرند و آنها را با فرمی جوان پسند ارائه کنند. هدف افراد پویای موسیقی تلفیقی این بود که سبک سنتی فراموش نشود و همچنان بر سر زبان ها باشد.

از تنبک نوازی تا گام برداشتن در عرصه موسیقی تلفیقی، منصور بنی عامریان یکی از خوانندگان و نوازندگانی است که از آغاز تنبک و آواز ایرانی را فراگرفته و پس از یک دهه کسب تجربه در هنر و موسیقی ایرانی، گام در زمینه تلفیقی گذاشت. او که به تازگی کارهایش شنیده شده و میان جوانان محبوبیت پیدا کرده است در خصوص سبک پویایی و واپسین آثارش گفت: من از سال هشتاد و یک وارد موسیقی شدم و از آغاز به سراغ یادگیری تنبک رفتم. در همان زمان برادرم محسن، سه تار را فراگرفته بود. پس از آن که حدود سه سال آموزش تنبک به پایان رسید، سراغ یادگیری سه تار از برادرم رفتم. به همین دلیل روی دو ساز مسلط هستم و با این دو ساز موزیکم را جلو می برم؛ ریتم موزیک را با تنبک ارزیابی و جایگاه نت موزیکم را از سه تار دریافت می کنم.

از آغاز موسیقی استاد مشکاتیان و استاد شجریان را گوش می کردم و با هنرنمایی های استاد علیزاده، عاشق موسیقی شدم. سعی می کردم بعضی از قطعات این بزرگواران را بنوازم و بخوانم. شروع کارم با موسیقی ایرانی بود چراکه پدر، مادر و تمامی بزرگان ما، موسیقی ایرانی دوست داشتند هر چه جلو رفتیم بیشتر یاد گرفتیم و حتی در عرصه صدابرداری و تنظیم تغییر و تحولاتی در موسیقی کشور رخ داد و ذائقه مخاطبان موسیقی به ویژه جوانان تغییر کرد، به این اندیشه افتادم، سبکی را برگزینم که در عین پایبندی به هارمونی موسیقی ایرانی، نسبت به تغییر ذائقه جوانان بی تفاوت نباشم. به همین دلیل در کنار آواز ایرانی و موسیقی ایرانی، تنظیم با سبک امروزی را در نظر گرفتم.

 

یک سال اخذ مجوز آلبوم طول کشید

این خواننده تلفیقی کشورمان در خصوص آثارش گفت: در دهه هشتاد کار تنظیم و صدابرداری در موسیقی را یاد گرفتم و در سال نود سراغ تولید قطعات و جمع آوری آلبوم، با رویکرد سبک تلفیقی رفتم. در آن دوران برخی از قطعات تلفیقی را شنیده بودم اما از هیچ کدام تقلید نکردم؛ هرچند آن زمان، هنوز سبک تلفیقی مانند امروز بر سر زبان ها نیفتاده بود. تولید آلبوم پنج سال زمان برد و سپس در سال نود و پنج به دنبال اخذ مجوز رفتم. شوربختانه با وجود اینکه اخذ مجوز هر اثر، در بیشترن زمان چند ماه طول می کشد، آلبوم من که «عاشقانه عارفانه» نام دارد، یکسال مراحل اخذ مجوز را گذراند.

بنی عامریان در ادامه به تشریح جزئیاتی از آلبومش پرداخت و بیان کرد: این آلبوم هفت قطعه دارد که شعر دو قطعه از آن را خودم سروده ام. یک قطعه با نام سرگشته بازخوانی اثری قدیمی است که فرمی نوین را به خود گرفته است.

برای نوازندگی ساز های این آلبوم، از نوازندگان برگزیده جشنواره موسیقی فجر بهره گرفتم، تمام اعضای تیم هم با ذائقه جوانان و هم به اصول قواعد موسیقی ایرانی آشنا و مسلط هستند. هدف گروه ما این است که از نغمه های محبوب و تاثیرگذار ایرانی محروم نشویم و با تکیه بر فرکانس ساز ها و اشعار بزرگانی چون، حافظ، سعدی، مولوی، فریدون مشیری، هوشنگ ابتهاج و سایر هنرمندان، تنظیمی مدرن و پست مدرن را به کار بگیریم و آثاری جوان پسند و اصولی روانه بازار کنیم چرا که سبک تلفیقی سبب می شود که سنت های موسیقی ایران، همچنان حفظ شود.

تا این لحظه چند تک آهنگ را با نام های بی تو مهتاب، تو ای پری کجایی پخش کردیم، در میان این قطعات چند قطعه از آلبوم عاشقانه عارفانه پخش شد البته در نظر داریم، در آغاز تک ترک ها را پخش کنیم و در زمانی مناسب، آلبوممان را رونمایی کنیم.