دبیر و سخنگوی شورای عالی خانه موسیقی می گوید،...

 

دبیر و سخنگوی شورای عالی خانه موسیقی می گوید پرونده عود را برای ثبت در سال 2019 یونسکو به سازمان میراث فرهنگی ارسال نموده و پس از آن پرونده سنتور را برای گرداوری خواهد کرد.

داریوش پیرنیاکان در گفتگو با خبرنگار موسیقی افزود: اگر بودجه در اختیارمان قرار دهند و سازمان میراث فرهنگی همراهی نماید، گروه تدوینی که کار پرونده عود را به سر انجام رساند، گردآوری پرونده سنتور را نیز آغاز خواهد نمود.

 

استاد پیشکسوت موسیقی با بیان اینکه سنتور باید به طور مشترک ثبت شود چرا که چین، اروپای شرقی، ترکیه هم آن را دارند، گفت: اما سازهایی که در دیگر کشورها وجود ندارد و تنها متعلق به ما هست را برای آینده نگاه داشته ام تا در یونسکو ثبت کنیم که می توان به سه تار اشاره کرد.

 

پیرنیاکان اظهار داشت: ما پرونده عود را جمع آوری و ویدئوی ده دقیقه ای را برای یونسکو آماده و به سازمان میراث فرهنگی ارسال کردیم تا این پرونده برای سال 2019 در یونسکو ثبت شود.

 

وی توضیح داد: اما امکان دارد کشورهایی که ساز عود دارند بخواهند هنگام ثبت یونسکو به ما بپیوندند، همچون ساز کمانچه که پیش از آن جمهوری آذربایجان درخواست کرد و ما نیز پیوستن آنها را به پرونده پذیرفتیم.

 

پیرنیاکان گفت: کمانچه را هم اعلام کردم که با محوریت ایران ثبت شود و حتی هنگام ثبت در یونسکو مقاومت کردم تا به ترتیب الفبا ثبت نشود چرا که اگر الفبایی ثبت می شد، نام ایران پس از برخی کشورها قرار می گرفت. این نوازنده تار و سه تار و ردیف‌دان موسیقی ایرانی تصریح کرد: مقاومت و اعلام کردم که پرونده کمانچه را ما جمع کردیم، اگر دیگر کشورها می خواهند به ما بپیوندند، ثبت نشدن الفبایی را باید بپذیرند که آنها هم قبول کردند و اکنون اگر کمانچه را در سایت یونسکو جستجو کنید، نام ایران می آید.

 

وی در پاسخ به این پرسش که چرا به محض اراده ایران برای ثبت یک اثر میراث معنوی، کشورهای دیگر هم خواهان ثبت آن می شوند، گفت: این موضوع اشکالی ندارد و اتفاقا گستره فرهنگی ایران را نشان می دهد، وقتی دوازده کشور خواهان سهیم شدن در پرونده ثبت عید نوروز هستند، این نشان می دهد که آنها زمانی جزء ایران بوده اند. به عنوان مثال خراسان بزرگ ایران فرهنگی که از اتحادیه جماهیر شوروی جدا شده، پنج کشور از جمله تاجیکستان، ترکمنستان و قرقیزستان و ازبکستان را در برمی گیرد که همه در خراسان بزرگ بودند.

 

وی با تاکید بر اینکه همه اینها نشان دهنده فرهنگ گسترده ایران است، افزود: اکنون هم هر کشوری برای ثبت میراث بخواهد با ما سهیم شود، می پذیریم اما می گوییم پرونده را گرداوری کرده ایم و مادر پرونده در اختیار ماست. نکته دیگر این است که وقتی میراث ناملموس یا ملموس با کشورهای مشترک به ثبت می رسد، جزء سهمیه ما به حساب نمی آید و در واقع، همان سال می توانیم میراث دیگری را نیز به نام خودمان ثبت کنیم. دبیر و سخنگوی شورای عالی خانه موسیقی ادامه داد: ساز نی نیز میراث دیگری است که هنگام ثبت آن باید با کشورهای دیگر سهیم باشیم.