نیما فاتحی رهبر کنسرت ترانه‌های قدیمی از انگیزه‌هایش برای برگزاری چنین کنسرتی و جزئیات برنامه‌هایشان گفت.

 

نیما فاتحی که کنسرت ترانه‌های قدیمی (Old Songs) روزهای دوشنبه و سه‌شنبه 11 و 12 تیر به رهبری او در تالار وحدت برگزار می‌شود، در مورد سومین کنسرتی که تیر 97 روی صحنه می‌رود گفت: ترانه‌های قدیمی، یک کنسرت سریالی و برنامه‌ریزی‌ ما در موردش به این صورت است که سالی چندین اجرا یا دست کم یک اجرا داشته باشد و بتوانیم آن اجرا را علاوه بر تهران، در شهرهای دیگر ایران هم برگزار کنیم. اولین کنسرت ترانه‌های قدیمی دی 94 بود و دومی‌اش دی 95 و می‌خواستیم زمستان 96 هم روی صحنه برویم. همان‌طور که می‌دانید در دی ماه شاهد برگزاری جشنواره موسیقی فجر بودیم و ما هم دوست داشتیم اجرایی در این جشنواره داشته باشیم.

فاتحی ادامه داد: کنسرت ترانه‌های قدیمی به واسطه تعداد اجراکنندگان و نوازندگانش اجرایی بزرگ است و به سالنی احتیاج دارد که سِنی وسیع داشته باشد و ما در تهران دو یا سه سالن بیشتر نداریم که بتواند پاسخگوی نیازمان باشد و با فراهم نشدن چنین شرایطی امکان اجرا در جشنواره موسیقی فجر را از دست دادیم.

او افزود: بعد از جشنواره هم پیگیر شدیم اما به دلیل تداخل زمانی با نمایش‌هایی که در تالار وحدت روی صحنه بودند مانند نمایش الیور توئیست نتوانستیم این کار را انجام دهیم. چون ما هم، طراحی دکور داشتیم که در برابر دکور عظیم الیورتوئیست جلوه‌اش را از دست می‌داد و هم، تعدادی از نوازندگان‌مان که از بچه‌های ارکستر سمفونیک تهران بودند در ارکستری حضور داشتند که برای آن نمایش می‌نواخت. همه این عوامل موجب شد که اجرا را برای بعد از عید برنامه‌ریزی کنیم هرچند که آمادگی اجرا در همان زمستان 96 را داشتیم.

فاتحی در مورد انگیزه‌هایش از برگزاری کنسرتی برای اجرای آهنگ‌های دهه 50 تا 80 میلادی که حاصلش می‌شود کنسرت ترانه‌های قدیمی و او در سال 95 در موردش گفته بود در موسیقی‌ دهه 50 تا 80 میلادی قطعات فاخر و ماندگاری وجود دارد که پدران و پدربزرگ‌های ما آن‌ها را از رادیوهای قدیمی ‌شنیدند و با آن‌ها بزرگ شدند. من همیشه آرزو داشتم روزی بتوانم این موسیقی‌ زیبا را دوباره به صورت زنده اجرا کنم و روحی دوباره به موسیقی‌های نوستالژیک و باشکوه آن دوره ببخشم. به طور قطع قطعات زیبا و ماندگار بسیاری از آن دهه‌های طلایی که هنوز سینتی‌سایزرها و سمپل‌ها جای ارکسترهای بزرگ را نگرفته بودند وجود دارد که ارزش اجرای مجدد و بارها شنیده شدن دارند. انگیزه‌هایم همانی است که بود و حتی قوی‌تر هم شده است، از این بابت که شاهد استقبال مخاطبان بوده‌ام از اینکه اجرای زنده آهنگی را ببینند که دوستش داشته‌اند و با آن خاطره دارند. استقبال مخاطبان ما را مصمم‌تر کرده است و در کنسرت پیش رو چند قطعه را که به شکل اورجینال به صورت الکترونیک تنظیم شده‌اند، ارکسترال و به گونه‌ای تنظیم‌شان کرده‌ایم که بشود توسط ارکستر اجرایشان کرد.

رهبر کنسرت ترانه‌های قدیمی که در کنسرتش قطعاتی از الویس پریسلی (Elvis Presley)، فرانک سیناترا (Frank Sinatra)، آلبانو کاریزی (Al Bano Carrisi)، ژو دسن (Joe Dassin)، لئونارد کوهن (Leonard Cohen)، برایان هایلند (Brian Hyland)، دین مارتین (Dean Martin)، دوریس دی (Doris Day)،  گروه بانی ام (Boney M)، ری چارلز رابینسون (Ray Charles Robinson)، گروه بیتلز (Beatles)، پپینو گالیاردی (Peppino Gigliardi)، مری هاپکین (Mari Hopkins) و پت بون (Pat Boone) اجرا خواهد شد در مورد دلیل انتخاب این خوانندگان گفت: ما در انتخاب قطعاتمان، به سراغ آهنگ‌هایی نوستالژیک رفته‌ایم که برای اکثر شنوندگان ایرانی‌مان آشنا باشند. قطعات زیادی هست که گروه خودمان دوستشان دارند ولی به این نکته دقت می‌کنیم که مخاطب هم آنها را شنیده باشند. در عین حال زیبایی ملودیک و هارمونی برایمان مهم است و در تنظیم‌ها هم نکاتی را رعایت می‌کنیم که موجب زیباتر شدن و جذاب‌تر شدن قطعه می‌شود. در واقع به واسطه شیوه اجرا مخاطبمان را هم غافلگیر می‌کنیم به گونه‌ای که اگر پیش‌تر هم آن قطعه را شنیده باشند این بار با تنظیمی کمی متفاوت خواهند شنید و مخاطبی هم که بار اولش باشد که قطعه‌ای را می‌شنود ترغیب می‌شود به دنبال نسخه اورجینالش برود.

فاتحی توضیح داد: این بازخورد چندین بار به من رسیده که تماشاگر پرسیده است فلان آهنگی که اجرا کردید از کدام خواننده یا کدام گروه بود، ما تا به حال نشنیده بودیمش و می‌خواهیم برویم اصلش را پیدا کنیم. 

او در مورد انتخاب قطعاتی از خوانندگان زن؛ دوریس دی و مری هاپکین هم گفت: همان‌طور که می‌دانید ما در مورد صدای بانوان محدودیت‌هایی داریم و در تنظیم‌هایمان سعی کرده‌ایم به روش‌هایی که با قوانین کشور جور دربیاید قطعات را طوری تنظیم کنیم که در عین اینکه به خانم‌ها اجازه فعالیت داده شود، قانونی را هم زیر پا نگذاریم.

فاتحی در پایان گفت: ما دوست داریم این کنسرت جدای از این که یادآور نوستالژی‌هاست یک حرکت جدید باشد برای بالا بردن سلیقه شنیداری مردم. الان کنسرت‌های پاپ بسیار زیاد است و افراد مختلفی با ارکسترهایی متفاوت روی صحنه می‌روند ولی حرکتی که ما کرده‌ایم متفاوت است . تفاوتش هم در این است که خواننده‌محور عمل نکرده‌ایم. ما ارکستر محوریم و در واقع تمرکزمان را بر قطعه و موسیقی گذاشته‌ایم تا معرفی شخصی خاص. ما به عنوان یک تیم، یک ارکستر تلاش کرده‌ایم که دیده شویم و آن هیجان را در مخاطب با سازهای مختلف، با نوازندگان مختلف و با خوانندگان مختلف به وجود آوریم. این چیزی است که ما را از دیگران متمایز می‌کند و امیدواریم مردم نیز جذب این تفاوت ما بشوند.